HET KLEINE MEISJE KLIMDE IN DE KIST VAN HAAR VADER... EN DE HAND VAN DE OVERLEDENE OMHELSDE HAAR RUG

De ogen van de verpleegster schieten heen en weer alsof ze op zoek is naar schaduwen.
'Ik weet het niet,' zegt ze. 'Maar... hij kreeg vlak daarvoor een telefoontje. Hij ging even weg. Toen hij terugkwam, was hij anders. Gehaast. Boos.'

Een telefoontje.
Je geest begint vormen te creëren uit het donker.

Je gaat na drie dagen naar huis, omdat het ziekenhuis je daartoe dwingt.
Camila slaapt nu in je bed, opgerold tegen je zij alsof ze je beschermt zoals ze haar vader beschermde.
Je ligt wakker en staart naar het plafond, luisterend naar de stilte, en je beseft dat je nu doodsbang bent voor stilte, want in stilte schuilen eindes.

Op de vierde avond gaat je telefoon.

Onbekend nummer.

Je antwoordt, en een mannenstem klinkt kalm en koud.
"Stop met vragen stellen," zegt hij.

Je bloed stolt.
"Wie is dit?", vraag je je af.

De stem grinnikt zachtjes.
"Je hebt je man alweer terug," zegt hij. "Wees dankbaar. Ga niet zeuren."

Je klemt je hand stevig om de telefoon.
'Je probeerde hem levend te begraven,' sis je.

Stilte.
Dan, stiller, scherper.
"Er sterven elke dag mensen," zegt de stem. "Sommigen zijn gewoon... lastig."

Het gesprek wordt beëindigd.

Je zit daar buiten adem, je telefoon tegen je oor gedrukt, en je beseft dat de waarheid erger is dan een vergissing.
Dit was geen nalatigheid.
Dit was opzet.

Je kijkt naar Camila die slaapt, haar gezicht zacht in het donker.
Je herinnert je hoe ze weigerde de kist te verlaten, hoe ze staarde alsof ze wachtte.
En een vreselijke gedachte kruipt als een spin je geest binnen.

Wat als ze niet alleen op een wonder wachtte?
Wat als ze juist gevaar verwachtte?

De volgende dag vraag je Camila voorzichtig, in de cafetaria van het ziekenhuis, terwijl ze een cupcake eet die ze nauwelijks aanraakt.
"Lieverd," zeg je, "waarom ben je in de kist geklommen?"

Camila likt de glazuur van haar duim, met haar ogen neergeslagen.
'Zodat hij niet alleen zou zijn,' zegt ze eerst.

Dan kijkt ze op, en haar stem zakt.