In zijn nieuwe omgeving hoort hij weer het vertrouwde dialect. De mensen nemen de tijd en spreken elkaars taal. “Dat is voor mij vrijheid,” zegt hij tevreden. “Ik hoef niet meer na te denken over woorden. Ik praat gewoon Nederlands, zoals het hoort.”
Is Jan ouderwets of heeft hij een punt
Sommige mensen vinden Jan ouderwets. Ze zeggen dat Engels nu eenmaal hoort bij een internationale stad. Maar anderen begrijpen hem helemaal. “Het gaat niet om angst voor verandering,” zegt Jan. “Het gaat om respect voor wie we zijn.”
Een taal zegt wie we zijn
Volgens Jan is taal meer dan communicatie. Het is cultuur, humor, geschiedenis en verbondenheid. “Als iedereen Engels spreekt, verliezen we iets wat niet meer terugkomt,” zegt hij. “Je kunt een stad moderniseren, maar niet zonder haar hart te verliezen.”
Wat vindt de lezer
Heeft Jan gelijk dat Amsterdam te ver is gegaan in haar drang om internationaal te zijn? Of hoort deze ontwikkeling juist bij een open en moderne samenleving? Misschien zit de waarheid ergens in het midden, maar één ding is duidelijk: de stad is veranderd.
Waar Jan ooit trots liep door de straten van zijn stad, voelt hij zich er nu een toerist. “Ik hoef geen wereldstad,” zegt hij. “Ik wil gewoon mijn Amsterdam terug. Een stad waar Nederlands nog klinkt, waar mensen elkaar verstaan.”
En terwijl Jan terugdenkt aan de tijd dat hij de krantenjongen nog kon verstaan en de marktkoopman riep “drie bossen tulpen voor een tientje,” vraagt hij zich af of het ooit nog zo zal worden
