‘Meneer Foster,’ zei Sophia dringend. ‘U kunt niet naar huis. Ze houden u in de gaten. Mevrouw Foster heeft Marcus verteld dat u waarschijnlijk terugkomt nadat u Kyle hebt afgezet.’
« Waar ben je? »
“Ik ben vertrokken. Ik heb mevrouw Foster verteld dat ik ziek was. Ik heb mijn zussen in Gresham ontmoet.”
Slim. Sophia was altijd al slimmer geweest dan mensen beseften.
‘Waarom help je me?’ vroeg ik.
Een pauze.
‘Weet je nog hoe het vijf jaar geleden was, mijn dochter Isabella?’
Ja, dat heb ik gedaan. Isabella Morales, 25 jaar. Spoedoperatie aan haar hart, een aangeboren afwijking. De verzekering weigerde de claim. 120.000 dollar. Sophia was wanhopig
Ik had $50.000 van mijn spaarrekening gehaald. Ik vertelde Sophia dat het een schenking was, geen lening. Ik heb het aan niemand verteld. Isabella overleed twee jaar later.
‘Maar die twee jaar,’ zei Sophia, ‘jullie hebben me twee extra jaren met haar gegeven. Dat zal ik nooit vergeten.’
Mijn ogen prikten. « Sophia… »
“Dus nu red ik u. U bent een goed mens, meneer Foster. Mevrouw Foster niet.”
Ik zat daar met een telefoon in de ene hand en mijn leven dat in de andere hand in elkaar stortte.
‘Wat moet ik doen?’ vroeg ik.
‘Je rent weg,’ zei ze. ‘Je verstopt je en je vindt bewijs. Echt bewijs. Niet zomaar wat ik heb gehoord.’
« Hoe? »
‘Ik weet het niet. Maar je moet nu vertrekken. Mevrouw Foster weet dat je toegang hebt tot de bewakingscamera’s. Ze zal de beelden verwijderen als ze erachter komt dat je ze hebt gezien.’
För fullständiga tillagningssteg, gå till nästa sida eller klicka på Öppna-knappen (>), och glöm inte att DELA med dina Facebook-vänner.
För fullständiga tillagningssteg, gå till nästa sida eller klicka på Öppna-knappen (>), och glöm inte att DELA med dina Facebook-vänner.
