Toen ik 5 was, werd mijn tweelingbroer doodverklaard — 68 jaar later ontmoette ik mijn spiegelbeeld.

Ik ben in slaap gevallen.

De stilte

Toen ik wakker werd, voelde er iets niet goed.

Het huis was te stil.

Geen geluid van de bal. Geen gezoem.

'Oma?' riep ik.

Geen antwoord.

Even later stormde ze naar binnen, met een gespannen gezicht.

'Waar is Ella?' vroeg ik.

'Ze is waarschijnlijk buiten,' zei ze. 'Blijf in bed.'

Haar stem was onvast.

Ik hoorde de achterdeur opengaan.

'Ella!' riep ze.

De zoektocht begint

Toen kwam de politie.

Blauwe jassen. Natte laarzen. Krakende radio's.

De lucht was gevuld met vragen.

“Wat droeg ze?”

“Waar speelde ze graag?”

"Sprak ze met vreemden?"

Ik wist niet hoe ik moest antwoorden.