“De vader trouwde zijn dochter, die vanaf haar geboorte blind was, uit aan een bedelaar… en wat er daarna gebeurde, schokte veel mensen.” – thaithao

Haar leven was in één dag compleet veranderd.

Ze was niet langer "dat ding" opgesloten in een donkere kamer. Ze was een echtgenote, een prinses, een vrouw die niet om haar lichaam of schoonheid, maar om haar ziel geliefd was.

En hoewel ze op dat moment van vrede opluchting voelde, bleef er iets duisters in haar hart hangen: de schaduw van de haat van haar vader.

Ze wist dat de wereld haar niet zomaar zou accepteren, dat het hof zou fluisteren en haar blindheid zou bespotten, en dat er vijanden van binnen de paleismuren zouden opduiken.

Maar voor het eerst voelde ze zich niet klein. Ze voelde zich krachtig.

De volgende ochtend werd ze naar het hof ontboden, waar edelen en leiders bijeen waren gekomen.

Sommigen keken op haar neer toen ze haar met Yusha zagen binnenkomen, maar zij hield haar hoofd hoog. Toen gebeurde er iets onverwachts. Yusha stond voor hen en verklaarde:

“Ik zal niet gekroond worden voordat mijn vrouw in dit paleis geaccepteerd en geëerd wordt. En als dat niet gebeurt, vertrek ik met haar.”

Gefluister vulde de kamer. Zainab voelde haar hart in haar keel kloppen terwijl ze hem aankeek. Hij had al alles voor haar opgegeven. 'Zou je de troon voor mij opgeven?' fluisterde ze.

Hij keek haar aan met een vurige blik in zijn ogen. "Ik heb het al eens gedaan. Ik zou het zo weer doen."

De koningin stond op. "Laat het vanaf vandaag duidelijk zijn dat Zainab niet zomaar uw vrouw is."

Zij is prinses Zainab van het Koninklijk Huis. Wie haar disrespecteert, disrespecteert de Kroon.”

En met die woorden viel de kamer stil. Zainabs hart bonkte, maar niet langer van angst.