Mijn ogen vulden zich onmiddellijk met tranen.

Ik trok Leo dicht tegen me aan, mijn stem brak.

'Je vader zou ook trots zijn geweest,' fluisterde ik.

Leo's gezicht vertrok en hij knikte eenmaal.

De spanning in de kamer verdween en maakte plaats voor een warmere sfeer.

Sally kwam dichterbij.

"Dank u wel dat u mijn zoon iets hebt gegeven wat ik zelf niet kon."

Ik strekte mijn hand uit en omhelsde haar.

'Ik ben echt blij dat je dit gedaan hebt,' zei ik.

Ze hield het nog even vol.

"Ik ook."

Toen we het kantoor uitliepen, stond Sam in de gang te wachten met de andere militairen.

Op het moment dat hij Leo zag, lichtte zijn gezicht op.

Leo aarzelde geen moment. Hij rende recht op hem af.

'Gast!' lachte Sam terwijl Leo hem stevig omhelsde.

'Ik dacht dat ik in de problemen zat,' zei Leo.

Sam grijnsde. "Maar het was het waard!"

Leo glimlachte.

'Ja,' zei hij. 'Absoluut de moeite waard!'

Ik nam even afstand en observeerde ze.

Ze praatten alsof er niets veranderd was.