Mijn man verliet mij en onze zes kinderen voor een fitnesscoach – ik had niet eens tijd om aan wraak te denken voordat het lot hem inhaalde.

“We moeten praten.”

'Dat zullen we doen,' zei ik. 'Via advocaten. Je hebt een keuze gemaakt, en ik ben klaar met de rommel die het achterlaat. Kom niet meer terug.'

Hij stond daar sprakeloos. Alyssa staarde hem aan alsof ze zich te laat realiseerde dat ze haar toekomst had verbonden aan een man die het niet voor elkaar kreeg.

Ik liep weg.

“Ik ga naar huis.”

**

Thuis wachtten de kinderen op me. Ik hurkte neer en omhelsde ze allemaal om de beurt. Rose bleef iets langer aan me vastgeklampt.

"Komt papa naar huis?"

'Nee, schatje,' zei ik zachtjes. 'Niet vandaag.'

Ze fronste haar wenkbrauwen. "Morgen?"

Ik haalde diep adem. "Misschien nog even niet," zei ik. "Maar ik ben hier. En ik ga nergens heen."

Nu koos ik eindelijk voor mezelf en mijn kinderen.